Lisansüstü Eğitim Öğrencilerinin Aldıkları Eğitim Hakkındaki Görüşlerinin Değerlendirilmesi

Ayşe Bağrıacık Yılmaz, Emine Su Tonga, Hasan Çakır
362 72

Öz


Bu çalışmanın amacını, eğitim bilimleri enstitüsünde eğitim almakta olan öğrencilerin öğretim elemanlarına, danışmana, lisansüstü eğitim sürecine, fiziksel koşullara, yöneticilere yönelik memnuniyetlerinin ve genel memnuniyet düzeylerinin belirlenmesi; bu düzeylerin çeşitli değişkenlere göre değişiminin incelenmesi oluşturmaktadır. Ayrıca lisansüstü eğitim akademik edinim, bireysel ve sosyal fayda ile iş hayatına katkı açısından da incelenmiştir. Bu bağlamda araştırma, betimsel tarama deseninde yürütülmüş olup; araştırma verileri, 364 lisansüstü eğitim öğrencisinden, araştırmacılar tarafından geliştirilen ölçeklerle elde edilmiştir.  Araştırma sonuçları, öğrencilerin enstitü yönetimi dışındaki boyutlarda, lisansüstü eğitimden memnun olduklarını göstermiştir. Ayrıca lisansüstü eğitim, öğrencilere akademik edinim, bireysel ve sosyal fayda sağlamakta ancak iş hayatına katkı açısından zayıf kalmaktadır.


Tam metin:

PDF


Referanslar


Adıgüzel, E. (2002). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü lisansüstü öğrencilerinin lisansüstü öğretime ilişkin görüşleri. Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Aktan, C. C. (1997). Değişim ve Yeni Global Yönetim. İstanbul: MESS.

Alabaş, R., Kamer, S. T., & Polat, Ü. (2012). Öğretmenlerin kariyer gelişimlerinde lisansüstü eğitim: Tercih sebepleri ve süreçte karşılaştıkları sorunlar. e-International Journal of Educational Research, 3(4). 89-107.

Alhas, A. (2006). Lisansüstü eğitim yapmakta olan milli eğitim bakanlığı öğretmenlerinin lisansüstü eğitime bakış açıları (Ankara ili örneği). Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Balkır, N. (1992). Türkiye'de Çağdaş Eğitim ve Çağdaş Üniversite. Çağdaş Eğitim Çağdaş Üniversite, Ankara: TC. Başbakanlık.

Baykul, Y., & Tertemiz, N. (2004). İlköğretim birinci, ikinci ve üçüncü sınıf matematik programı üzerine bir değerlendirme. Eğitim ve Bilim, 29(131).

Bozan, M. (2012). Lisansüstü eğitimde nitelik arayışları. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 4(2) 177-187.

Bulger, M. E., Almeroth, K. C., Mayer, R. E., Chun, D., Knight, A., & Collins, H. (2007). Effects of Instructor Engagement on Student Use of a Course Management System. 5 Ocak 2016 tarihinde http://www.nmsl.cs.ucsb.edu/papers/151.pdf sayfasından erişilmiştir.

Cengage Learning (2014). http://blog.cengage.com/student-views-on-instructor-engagement/ adresinden 6 Ocak 2016 tarihinde erişilmiştir.

Chapman, E. (2003). Assessing Student Engagement Rates. ERIC Digest.

Chickering, A. W., & Gamson, Z. F. (1987). Seven principles for good practice in undergraduate education. AAHE bulletin, 3, 7.

Çetinsaya, G. (2014). Büyüme, kalite, uluslararasılaşma: Türkiye yükseköğretimi için bir yol haritası. Eskişehir: Yükseköğretim Kurumları.

Dilci, T. (2009). Eğitim bilimleri alanında yürütülen lisansüstü eğitiminin öğrenci ve öğretim elemanları görüşlerine dayalı olarak değerlendirilmesi. Doktora Tezi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.

Erichsen, E. A., Bolliger, D. U., & Halupa, C. (2014). Student satisfaction with graduate supervision in doctoral programs primarily delivered in distance education settings. Studies in Higher education, 39(2), 321-338.

Farley, K., McKee, M., & Brooks, M. (2011). The Effects of Student Involvement on Graduate Student Satisfaction: A Pilot Study. Alabama Counseling Association Journal, 37(1), 33-38.

Frankel, J. R. & Wallen, N. E. (2008). How to design and evaluate research in education (7. baskı). New York: McGraw-Hill.

Fletcher, A. (2005) Meaningful Student Involvement Guide to Students as Partners in School Change. Olympia. 6 Ocak 2016 tarihinde http://www.soundout.org/MSIGuide.pdf sayfasından erişilmiştir.

Gill, B. E., Russell, M., & Rayfield, J. (2012). An Exploration of Graduate Student Satisfaction with Advising in Departments of Agricultural Education, Leadership, Communications, and Extension. Journal of Agricultural Education, 53(1), 5-17.

Glasser, W. (1999) Okulda Kaliteli Eğitim (U. Kaplan, Çev.). İstanbul: Beyaz.

Güven, B., & İleri, S. (2006). Program değerlendirme kavramı ve Türkiye'de program değerlendirme çalışmalarına kuramsal bakış. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi. 10(1-2). 141-163.

Johnson, M. K., Crosnoe, R., & Elder Jr, G. H. (2001). Students' attachment and academic engagement: The role of race and ethnicity. Sociology of Education, 318-340.

Kara, F. (2008). Matematik öğretmenlerinin lisansüstü eğitim deneyimleri

ve okul yaşantılarına yansımaları. Yüksek Lisans Tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.

Karaca, E. (2008). Eğitimde kalite arayışları ve eğitim fakültelerinin yeniden yapılandırılması. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21, 61-80.

Karaman, S., & Bakırcı, F. (2010). Türkiye’de lisansüstü eğitim: sorunlar ve çözüm önerileri. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 2, 94-114.

Kuh, G. D. (2001). The National Survey of Student Engagement: Conceptual framework and overview of psychometric properties. Bloomington, IN: Indiana University Center for Postsecondary Research, 1-26.

Kuh, G. D., Cruce, T. M., Shoup, R., Kinzie, J., & Gonyea, R. M. (2008). Unmasking the effects of student engagement on first-year college grades and persistence. The Journal of Higher Education, 79(5), 540-563.

Kuh, G. D. (2009). The national survey of student engagement: Conceptual and empirical foundations. New Directions for Institutional Research, 2009(141), 5-20.

Kumral, O., & Saracaloğlu, A. S. (2011). Eğitim programlarının değerlendirilmesi ve eğitsel eleştiri modeli. International Journal of Curriculum and Instructional Studies, 1(2).

Lee, S.H. & Pershing, J. A. (1999). Effective reaction evaluation in evaluating training programs: Purposes and dimension classification. Performance Improvement 38:8, September, 32-39.

Merriam, S. B. (2015). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber. (S. Turan, Çev. Ed.). Ankara: Nobel.

Nayır, F. (2007). Eğitim bilimleri alanında lisansüstü öğrenim görmekte olan öğretmen, yönetici ve müfettişlerin karşılaştıkları sorunlar. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

NSSE (2015). Engagement Indicators. 5 Ocak 2016 tarihinde http://nsse.indiana.edu/2015_Institutional_Report /pdf/NSSE15%20Engagement%20Indicators%20(NSSEville%20State).pdf sayfasından erişilmiştir.

NSSE (2015a). High-Impact Practices. 5 Ocak 2016 tarihinde http://nsse.indiana.edu/Institutional_Report/High-Impact%20 Practices.pdf sayfasından erişilmiştir.

Özbek, Y. Ö. (2011). Ölçme araçlarında bulunması istenen nitelikler. Satılmış Tekindal (Ed.), Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme içinde (s. 50). Ankara: Pegem.

Özdemir, S. M. (2009). Eğitimde program değerlendirme ve Türkiye’de eğitim programlarını değerlendirme çalışmalarının incelenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi. 6(2). 126-149

Pascarella, E. T., & Terenzini, P. T. (1980). Predicting freshman persistence and voluntary dropout decisions from a theoretical model. The Journal of Higher Education, 60-75.

Patton, M. K. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri. (M. Bütün-S. B. Demir, Çev. Ed.). Ankara: Pegem.

Pike, G. R., Smart, J. C., Kuh, G. D., & Hayek, J. C. (2006). Educational expenditures and student engagement: When does money matter?. Research in Higher Education, 47(7), 847-872.

Pike, G. R., Kuh, G. D., & McCormick, A. C. (2011). An investigation of the contingent relationships between learning community participation and student engagement. Research in Higher Education, 52(3), 300-322.

Roblyer, M. D., & Wiencke, W. R. (2004). Exploring the interaction equation: Validating a rubric to assess and encourage interaction in distance courses.Journal of Asynchronous Learning Networks, 8(4), 24-37.

Sağlam, M., & Yüksel, İ. (2007). Program değerlendirmede meta-analiz ve meta-değerlendirme yöntemleri. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18, 175-188.

Schlechty, P. (1994). Increasing Student Engagement. 3 Ocak 2016 tarihinde https://www.schlechtycenter.org/system/tool_attachment/4046/original/sc_pdf_engagement.pdf?1272415798 sayfasından erişilmiştir.

Serter, N. (1997). 21. Yüzyıla Doğru İnsan Merkezli Eğitim. İstanbul:Sarmal.

Strang, T. (2014). Student Views on Instructor Engagement. 6 Ocak 2016 tarihinde http://blog.cengage.com/student-views-on-instructor-engagement/ sayfasından erişilmiştir.

Şaşmaz Ören, F., Yılmaz, T., & Güçlü, M. (2012). Öğretmen adaylarının lisansüstü eğitime yönelik görüşlerinin analizi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(2), 189-201.

Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6. Edition). New Jersey: Pearson.

Taşcı, D. (1995). Toplam Kalite Yönetimi ve Eğitimde Uygulanabilirliği. IV. Ulusal Kalite Kongresi, İstanbul.

Turhan, M., & Yaraş, Z. (2013). Lisansüstü programların öğretmen, yönetici ve denetmenlerin mesleki gelişimine katkısı. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 43(43). 200-218.

YÖK (1996). Lisansüstü eğitim ve öğretim yönetmeliği. 21 Aralık 2015 tarihinde http://www.yok.gov.tr/web/guest/icerik/-/journal_content/56_INSTANCE_rEHF8BIsfY Rx/10279/17377 sayfasından erişilmiştir.

YÖK. 2014-2015 Öğretim Yılı Yükseköğretim İstatistikleri (2015). 21 Aralık 2015 tarihinde https://istatistik.yok.gov.tr/yuksekogretimIstatistikleri/2015/2015_T1_v3.pdf sayfasından erişilmiştir.

Willms, J.D. (2003) Student Engagement at School: a sense of belonging and participation: Results from PISA 2000. Organisation for Economic Co-operation and Development.